Cienfuegos, obok portu

"W każdej dzielnicy rewolucja"

Ulica Havany

Havana, sztuka ulicy

Centrum Cienfuegos

Wszechobecne wizerunki "el Che" "kawalera nieustraszonego i bez skazy"

Ulice Havana Vieja

Habana Vieja i najbardziej rozpoznawalny budynek w Havanie – Capitolio w tle.

Capitolio

Wylot nad morze jednej z najbardziej reprezentacyjnych ulic Paseo del Prado.

Prado

Spotkanie starej Havany i morza, Malecon.

Malecon

Na Kubie na pewno zobaczymy sporo samochodów z lat 1940-1957 wyprodukowanych w Stanach Zjednoczonych. Są one nadal na chodzie. Niektóre są w świetnym stanie, właściciel musiał włożyć mnóstwo czasu i pieniędzy by doprowadzić je do takiego stanu.

Niestety większość samochodów jest w opłakanym stanie, brakuje części i pieniędzy na ich remont. Pojedyncze sztuki mają oryginalne silniki i wnętrza. Z reguły pojemne paliwożerne jednostki napędowe wymienia się na inne. Trzeba je również przygotować do benzyny 83 oktanowej…

Większość odnowionych i odrestaurowanych klasycznych amerykańskich wehikułów służy jako taksówki.

Nie ma się jednak co oszukiwać. Na Kubie jest już coraz więcej nowych samochodów i to one są uznawane za bardziej wartościowe. Najwięcej jednak jest starych rosyjskich ład, moskwiczy, wołg, kamazów itd. w dramatycznym stanie technicznym. Pozwolę sobie je tu pominąć. Warto jednak pokazać coś bardziej bliskiego Polakom:

             Na Kubie transport podzielony jest na ten dla turystów, oraz ten dla Kubańczyków. Różnica pomiędzy nimi polega przede wszystkim na walucie, w której płaci się za przejazd i komforcie. Z reguły turyści nie mogą jeździć środkami transportu przeznaczonymi dla Kubańczyków, oprócz komunikacji miejskiej i taksówek.

        Długie trasy międzymiastowe obsługuje firma Viazul, dysponująca autokarami produkcji chińskiej. Specjalnie przygotowana dla turystów, ma swoje dworce w większych miastach na Kubie (oraz wiosce takiej jak Vinales). Najczęściej są one oddzielone od innych środków transportu. Bilet można kupić na dworcu i w niektórych państwowych biurach podróży. Opłata wnoszona jest w dewizach (CUC – Peso konwertybilne). Rozkład i ceny można sprawdzić na stronie internetowej Viazul – trzeba je jednak koniecznie potwierdzić na miejscu ponieważ mogą występować pewne różnice.

Viazul bus, Cuba

            W transporcie międzymiastowym funkcjonują również pociągi. Niestety tutaj podróż jest z reguły bardzo długa, rozkład niepewny (trzeba sprawdzać danego dnia, bo pociąg może odjeżdżać albo nie). Najbardziej komfortowy i chyba najszybszy jest Tren Francés, skład złożony jest z używanych francuskich wagonów. Kursuje pomiędzy Hawaną a Santiago de Kuba (ponad 60 CUC w pierwszej klasie w jedną stronę). Kolej na Kubie przeżywa niestety duże problemy ze względu na braki taborowe i trudności z paliwem. Niektóre linie uległy uszkodzeniu i są odłączone od ogólnokrajowej sieci jak np. w rejonie Trynidadu. Czy dana trasa obsługiwana jest przez wagony klimatyzowane trzeba dowiadywać się na stacji, tam również można pytać o najbardziej aktualny rozkład.

           Pomiędzy miastami jeżdżą również ciężarówki (camion), te przeznaczone są dla Kubańczyków i kierowca może odmówić zabrania turystów. Złapania może oznaczać dla niego kłopoty. Na trasach gdzie nie ma Viazul, łatwiej pojechać camionem. Jest to chyba najtańszy płatny sposób podróżowania, za bilet płaci się w CUP (moneda nacional – kubańskie peso narodowe).

Camion

               W każdym mieście znajdą się również taksówkarze, którzy chętnie zabiorą turystów zarówno w krótkie jak i długie trasy. Tutaj opłat należy spodziewać się w CUC, wysokość zależy od umiejętności negocjacyjnych i samochodu. Im nowocześniejszy wehikuł tym drożej. Należy korzystać tylko z państwowych zarejestrowanych i oznakowanych taksówek. Kierowcy często nie włączają taksometru, umawiają się jedynie na cenę jaką mamy zapłacić. Kwotę wstępną należy podzielić przez 2 i zaczynać negocjować. W większości miast jest tylu taksówkarzy (szczególnie Hawana), że po kilku minutach znajdzie się kierowca, który zabierze nas za odpowiednią dla nas sumę. Przewodniki podają, że taksówka na lotnisko w Hawanie kosztuje ok. 25 CUC. Można jednak pojechać taniej za 20 CUC (bezpieczna cena), najkrótsza trasa z pod Capitolio na lotnisko bez kręcenia po mieście to ok. 15 CUC. Trasa z dworca Viazul pod Capitolio powinna kosztować ok 4-5 CUC, choć kierowcy będą chcieli na początku jechać za 10-12 CUC. Należy również uważać na trasach międzymiastowych czasami zdarza się, że taksówkarz pobierze pieniądze przed wyjazdem, a po dojechaniu do celu zażąda drugiej opłaty.

Taxi Cienfuegos, Cuba

               Pomiędzy miastami kursują również taksówki, które zabierają Kubańczyków i działają trochę jak autobus biorąc wielu pasażerów. Turyści mogą nie zostać przez nich przyjęci. Istnieje również sieć połączeń autokarowych, które zabierają Kubańczyków i pozwalają im przemieszczać się z miasta do miasta. Tutaj niestety cudzoziemcy również mogą mieć problem ze skorzystaniem z tych linii.

kubański autokar

             W większych miastach znajdziemy sieć komunikacji miejskiej opartą o autobusy sprowadzone z Chin. Za bilet płacimy w CUP opłata jest zawsze stała i bardzo niska, lepiej mieć przygotowane najniższe nominały ponieważ w większości nie wydaje się reszty. Autobusy często są niestety bardzo zatłoczone. W niektórych miejscach można jeszcze spotkać Camello (wielbłąd), czyli ciągnik siodłowy z naczepą przerobioną tak by można było nią przewozić pasażerów.  Dodatkowo w większości miast znajdziemy również bicitaxi – czyli połączenie roweru z wózkiem, napędzanego siłą nóg kierowcy, oraz cocotaxi pojazd przypominający nieco skuter z dwoma miejscami z tyłu i budą z tworzywa, która wygląda jak pół kokosa. Oba środki transportu są tańsze od normalnej taksówki. Bicitaxi przeznaczona jest do pokonywania krótkich dystansów. Cocotaxi można przejechać kilka kilometrów trzeba się jednak liczyć z tym, że daszek nie zakrywa całości przedziału pasażera więc jest się narażonym na działanie pogody.

Bicitaxi

]]> https://jakubkudlinski.com/kuba-transport/feed/ 0 https://jakubkudlinski.com/w-drodze-rpa/ https://jakubkudlinski.com/w-drodze-rpa/#comments Thu, 13 Sep 2012 18:33:04 +0000 pilgrim http://jakubkudlinski.com/?p=419 14.09.2012 Republika Południowej Afryki to wielki kraj, by go zwiedzić niezbędny jest samochód. Wolność, otwarte przestrzenie jakich nie ma już w Europie, droga mogą być już same w sobie wspaniałą przygodą i świetnym sposobem na oglądanie kraju.

Droga przez Góry Czarne

W RPA nigdy nie wiadomo co wyjdzie na drogę, dlatego trzeba zachować szczególną ostrożność. Poza autostradami może to być człowiek, owca, krowa, małpa, antylopa, czasami nawet słoń, chociaż ten akurat sfotografowany został w Parku Krugera na północy kraju.

Czasami dobrze zapowiadająca się droga prowadzi donikąd. Autostrada do nieba…

Cerkiew Św. Jana Teologa, położona na skale, nad jeziorem Ochrydzkim.

Posąg Św. Klemensa z Ochrydy

Łodzie

Domy na brzegiem jeziora

]]> https://jakubkudlinski.com/ochryda/feed/ 0 https://jakubkudlinski.com/koscioly-gruzji/ https://jakubkudlinski.com/koscioly-gruzji/#comments Thu, 30 Aug 2012 17:49:11 +0000 pilgrim http://jakubkudlinski.com/?p=390 30.08.2012 W Gruzji znajdziemy bardzo wiele zabytkowych świątyń. Budowano je w centrach miast i w niedostępnych rejonach, na odludziu i na górskich szczytach. Często otaczano je murami obronnymi, stanowiły ostatnie punkty obrony zapewniając wsparcie duchowe i ochronę w postaci fortyfikacji. Nie ważne ile setek lat sobie liczą większość z nich wciąż pełni funkcje sakralne.

Klasztor Nekresi, na wysokim górskim zboczu.

Kościół Metechi w Tbilisi, nad urwiskiem schodzącym wprost do rzeki.

Katedra SwetiCchoweli, Mccheta

Klasztor Nekresi

Katedra Alaverdi, wybudowana na równinie i otoczona murem obronnym.

Każde z tych miejsc to doskonały punkt dla fotografii podróżniczej.

Ze względu na swoje położenie może służyć jako początek lub koniec podróży po hiszpańskim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Leży 99 kilometrów od Barcelony do, której można dojechać autobusem (z miasta lub bezpośrednio z lotniska) lub pociągiem z centrum. Wiele osób korzysta z lotniska przyjmującego tanie linie lotnicze, które pozwalają dostać się do wielu państw Europy. Jeżeli akurat jesteśmy w stolicy Katalonii to warto poświęcić jeden dzień i odwiedzić to miasto. Tutaj o wiele bardziej niż w Barcelonie poczujemy klimat regionu, podkreślającego swoją odrębność.

Girona to jeden z większych ośrodków miejskich Katalonii, liczący prawie 100 000 mieszkańców. Nowoczesne centrum miasta nie różni się wiele od innych hiszpańskich miast. Niewątpliwie najciekawsza jest stara dzielnica malowniczo położona na wzgórzu i schodząca w dół ku rzece. Nad jej brzegami zobaczymy ciasno ustawione kolorowe domy, doskonale nadające się na pocztówkową fotografię. W Gironie warto zobaczyć również fortyfikacje, które miały bronić mieszkańców, katedrę, oraz wąskie uliczki średniowiecznej metropolii. Pomiędzy XII a XV w. miasto było domem dla dużej społeczności żydowskiej. Pozostałości po niej nadal można dziś zaobserwować na Starym Mieście

Powązki Wojskowe

Mur kamienicy na pl. Wilsona

Powązki Wojskowe

Wieczór na Powązkach

]]> https://jakubkudlinski.com/1-sierpnia/feed/ 0 https://jakubkudlinski.com/bezpieczenstwo-w-podrozy/ https://jakubkudlinski.com/bezpieczenstwo-w-podrozy/#comments Tue, 31 Jul 2012 18:35:33 +0000 pilgrim http://jakubkudlinski.com/?p=344 31.07.2012 Temat bezpieczeństwa w podróży jest bardzo szeroki i na pewno jeszcze będzie się pojawiał. W sezonie kiedy większość ludzi udaje się na mniejsze lub większe wyjazdy warto o tym wspomnieć. Szczególnie istotne wydaje się to w kontekście fotografii ponieważ często wieziemy ze sobą duże ilości sprzętu, nierzadko w mało bezpieczne zakątki świata.

                Przede wszystkim musimy sobie uświadomić, że każdy z nas bez względu na wiek, płeć, w domu czy za granicą może stać się ofiarą ataku. Nie ma pewnych sposobów, żeby ustrzec się przed  napadem lub kradzieżą. Czasami wystarczy znaleźć się w nieodpowiednim miejscu, w nieodpowiednim czasie Możemy jednak utrudniać działanie przeciwnikowi, kierować jego uwagę gdzie indziej, unikać popełniania błędów narażających nas w sposób szczególny. Wszystko to zwiększa szansę na to by wyjść cało z sytuacji kryzysowej.

                Przed wyjazdem zawsze sprawdzam  poziom bezpieczeństwa w danym kraju i robię ocenę ryzyka. Podstawowych informacji dostarczają strony internetowe Ministerstwa Spraw Zagranicznych z opisem krajów (http://www.msz.gov.pl/Polak,za,granica,2009,25696.html/), podobne dane można znaleźć na stronie australijskiego Department of Foreign Affairs and Trade (http://www.dfat.gov.au/geo/), a także US State Department (http://travel.state.gov/travel/travel_1744.html). Znajdują się tam również aktualne ostrzeżenia dotyczące sytuacji politycznej i zagrożeń dla wyjeżdżających. Wszystkie te informacje to wstęp do dalszych poszukiwań.

                Podstawowa zasada dotycząca bezpieczeństwa to zachowanie czujności. Zwracanie uwagi czy nie dzieje się coś dziwnego wokół nas albo czy ktoś nie interesuje się nami zbyt mocno. Przy zachowaniu czujności można często zauważyć, że poczynania jakiejś osoby odbiegają od sposobu w jaki zachowują się inni ludzie. Np. Czy ta sama osoba nie pojawia się różnych miejscach i czasie tam gdzie my? Czy ktoś nas nie obserwuje? Czy dana osoba nie wygląda jakby nie pasowała do innych ludzi. Każdy zwykle ma jakiś cel i go realizuje, idzie gdzieś, pracuje, sprzedaje, siedzi i odpoczywa. Obserwujący nie ma takiego celu i trudno mu to ukryć. Większość ataków (nawet kieszonkowca), poprzedzona jest dłuższą lub krótszą obserwacją. To moment dla nas w którym najłatwiej możemy zauważyć, że zagrożenie wzrasta. Niestety wiele razy koncentrując się na robieniu zdjęć nie jesteśmy w stanie skupić się jeszcze na obserwacji otoczenia. Jeśli podróżujemy w grupie, warto podzielić się zadaniami.

                Druga zasada to nie rzucanie się w oczy, ponieważ to zawsze przyciąga kłopoty. Jeśli nie zostaniemy zauważeni to może za cel obrany zostanie ktoś inny, kto akurat wpadł w oko przeciwnikowi. W przypadku fotografa jest to jednak trudny do wykonania postulat. Rzucamy się w oczy bo jesteśmy cudzoziemcem, zawsze będziemy odstawać jako obcy. Poza tym nosimy sporo drogiego sprzętu (nawet tani aparat w wielu krajach to luksus), który ogranicza naszą mobilność i jest widoczny z daleka. Naszym zadaniem jest robienie jak najlepszych zdjęć, więc nie da się uniknąć interakcji z ludźmi (tego co w większości wyjazdów przecież najlepsze i najważniejsze), zatrzymywania się i spędzania czasu w jednym miejscu.

                Co możemy zatem zrobić? Przede wszystkim nie wyglądać jak milion dolarów. Nie pokazywać, że mamy mnóstwo pieniędzy, nie chodzić w najlepszych markowych ubraniach, sprzęt trzymać przy sobie. Nie obwieszać się nim jak choinka.

Wkrótce więcej o przygotowaniu sprzętu i kilku innych trikach.